Debaty sejmoweVIII Kadencja

Interpelacja w sprawie świadczeń emerytalnych dla żołnierzy podejmujących dodatkowe zatrudnienie po uzyskaniu prawa do emerytury wojskowej

   Szanowny Panie Ministrze! W związku z licznymi głosami osób objętych świadczeniami na podstawie ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy i ich rodzin (Dz. U. 04 Nr 8, poz. 66) zwracam się z prośbą o wyjaśnienie wątpliwości związanych ze stosowaniem art. 14 przedmiotowej ustawy.    W obecnym stanie prawnym pracodawcy zatrudniający osobę mającą ustalone prawo do emerytury wojskowej są zobowiązani do odprowadzenia pełnej składki na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne. Jednakże odprowadzane na tej podstawie środki zarówno na kontach w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych, jak i w otwartych funduszach emerytalnych nie przekładają się na realny wzrost świadczeń wypłacanych emerytom wojskowym.    Składki odprowadzane do ZUS, a także do OFE, podobnie środki zgromadzone na indywidualnych kontach emerytalnych, które są przecież dobrowolną formą ubezpieczenia, trafiają do budżetu państwa.. Dzisiejszy stan prawny nie pozwala na przekazanie w jakiejkolwiek formie pieniędzy z ww. funduszy na zwiększenie emerytur osób odprowadzających składki.    Ponadto emeryci wojskowi mają ograniczone możliwości doliczenia sobie lat pracy w cywilu do podstawy emerytury. Każdy rok składkowy zwiększa ją o 1,3% podstawy jej wymiaru. Jednakże po uzyskaniu 75% wysługi, choć składki są dalej odprowadzane, emerytura już nie rośnie. Są to zasady zdecydowanie mniej korzystne niż te dotyczące zarobkujących emerytów cywilnych..    Z uwagi na powyższe proszę o odpowiedź na następujące pytania:    1. Jak wydatkowane są pieniądze trafiające do budżetu państwa na podstawie art. 14 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym?    2. Czy rozważane są zmiany art. 14 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy i ich rodzin umożliwiające przekazanie osobom, które nabyły prawa do emerytury wojskowej i dodatkowo pracują, wpływających na ich konta składek?    Z poważaniem    Poseł Jolanta Szymanek-Deresz    Warszawa, dnia 14 marca 2007 r.