Debaty sejmoweVIII Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie włączenia Bielska-Białej do Katowickiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej

   Szanowny Panie Marszałku! Odpowiadając na interpelację pana posła Bogdana Lewandowskiego w sprawie włączenia do Katowickiej SSE części gruntów Fiata Auto-Poland SA, zlokalizowanych w Bielsku-Białej, uprzejmie wyjaśniam, że działanie to miało na celu przede wszystkim utrzymanie miejsc pracy zagrożonych z tytułu likwidacji produkcji Fiata 126 oraz silnika 100 GL. Obecnie istnieje realna szansa na uruchomienie produkcji małolitrażowego silnika wysokoprężnego w ramach spółki z zagranicznym partnerem.    Decyzja o włączeniu części terenów Fiata Auto-Poland SA do Katowickiej SSE została podjęta w ramach weryfikacji gruntów stref pod kątem ich przydatności pod inwestycje. W pięciu strefach: legnickiej, łódzkiej, tarnobrzeskiej, katowickiej i SSE ˝Starachowice˝, gdzie ujawniły się najjaskrawsze błędy lokalizacyjne, dokonano koniecznych wymian, które per saldo nie zwiększyły globalnego obszaru stref. W momencie tworzenia ustawy o sse panowało ogólne przekonanie, że proponowane ulgi i preferencje podatkowe będą na tyle silnym magnesem dla inwestorów, że pozwolą na zagospodarowanie terenów pozbawionych infrastruktury technicznej, komunikacyjnej, a nawet obszarów zdegradowanych przemysłowo. Uznano, że nie należy włączać do stref atrakcyjnych terenów, mających szanse na zagospodarowanie bez stosowania specjalnych zachęt.    Specjalne strefy ekonomiczne traktowano jako instrument rozwoju regionalnego, w związku z czym przyjęto założenie, że to władze lokalne typują konkretne obszary, spełniające wymogi ustawy o sse. Praktyka pokazała, że w wielu przypadkach decyzje samorządów nie były trafne. Niektóre grunty okazały się, z ekonomicznego punktu widzenia, zupełnie nieprzydatne. Koszt ich rekultywacji i uzbrojenia byłby tak wysoki, że w żaden sposób nie udałoby się uzyskać zwrotu poniesionych nakładów. Założony 20-letni program specjalnych stref ekonomicznych przewidywał, że nieuzbrojone tereny będą sukcesywnie wyposażane w infrastrukturę techniczną ze środków pochodzących ze sprzedaży gruntów lepiej wyposażonych i po odpowiednim przygotowaniu oferowane inwestorom w końcowej fazie programu.    Wprowadzana od początku 2001 r. zmiana zasad udzielania pomocy publicznej w strefach, drastycznie obniżająca ich atrakcyjność, powoduje konieczność weryfikacji kilku aspektów planów rozwoju stref, w tym również analizy gruntów pod kątem realnych możliwości lokowania inwestycji.    Odnosząc się do pytań pana posła dotyczących reakcji UE, chciałbym wyrazić pogląd, że ekwiwaletne bądź redukujące obszar stref wymiany gruntów nie powinny być traktowane jako poszerzenie zakresu pomocy publicznej niezgodnej z prawem Unii. Ustanawiając strefy na określonym obszarze, zakładaliśmy ich 100-procentowe wykorzystanie pod inwestycje, z tytułu których przysługiwałyby ulgi podatkowe, a więc obszar objęty pomocą publiczną byłby znacznie większy, niż jest w istocie. Omawiane nowelizacje należy zatem traktować jako próbę zbliżenia się do pierwotnie zakładanych efektów funkcjonowania stref, a nie jako sposób rozszerzenia pomocy publicznej.    Przekazując powyższe, wyrażam nadzieję, że przedstawione motywy i argumenty przekonają pana posła co do zasadności dokonanych nowelizacji granic.    Łączę wyrazy szacunku    Podsekretarz stanu    Wojciech Katner    Warszawa, dnia 1 sierpnia 2000 r.