Debaty sejmoweVIII Kadencja

Interpelacja w sprawie interpretacji przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz jej rozbieżności z dyspozycją art. 11 (A) ust. 1 lit. a) szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG

   Szanowny Panie Marszałku! Podczas spotkań poselskich z przedsiębiorcami podnoszony jest bardzo często problem dotyczący interpretacji przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) oraz jej rozbieżności z dyspozycją art. 11A.1.a VI dyrektywy UE.    Zgodnie z art. 29 ust. 10 ustawy o podatku od towarów i usług: ˝W przypadku dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2, podstawą opodatkowania jest cena nabycia towarów, a gdy cena nabycia nie istnieje, koszt wytworzenia określony w momencie dostawy tych towarów˝.    Analiza tego przepisu wskazuje, iż zasadnicze kryteria wyznaczające wysokość podstawy opodatkowania stanowią: cena nabycia towaru, a w przypadku jej braku koszt wytworzenia określony w momencie dostawy tych towarów. Jednocześnie wskazane kryteria stanowią regułę generalną, od której ani ustawa o podatku od towarów i usług, ani też akty wykonawcze do niej nie przewidują wyjątków.    Tym samym, w opinii przedsiębiorców, w przypadku darowizny np. środków trwałych zamortyzowanych w znacznej części bądź całości, które uprzednio zostały zakupione przez podatnika (w stosunku, do których przysługiwało mu jednocześnie prawo do odliczenia podatku naliczonego w cenie zakupu) podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług stanowić będzie cena nabycia przedmiotowych środków trwałych, tj. cena historyczna bez uwzględniania stanu zużycia czy rzeczywistej wartości tych środków z daty dokonania darowizny.    W związku z powyższym interpeluję do Pana Ministra:    1. Czy dokonaną powyżej interpretację art. 29 ust. 10 ustawy o podatku od towarów i usług można uznać za prawidłową, czy też jednak, w ocenie Ministerstwa Finansów, zwrot ˝cena nabycia˝ nie odnosi się do historycznego kosztu nabycia środka trwałego, ale oznacza np. cenę, po której można nabyć dany towar (przy uwzględnieniu jego stanu i stopnia zużycia) w dacie dokonywania darowizny?    2. Jak w świetle omawianej ustawy należy interpretować zwrot ˝koszt wytworzenia określony w momencie dostawy tych towarów˝?    W przypadku potwierdzenia prawidłowości interpretacji prezentowanego artykułu zwracam się z prośbą do Pana Ministra o wyjaśnienie przyczyn zróżnicowania momentów ustalania wartości wyznaczających podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług, a mianowicie odniesienia ceny nabycia do ceny historycznej, natomiast kosztu wytworzenia do daty darowizny (czy też innej formy nieodpłatnej dyspozycji towarami).    Jednocześnie podczas spotkań z przedsiębiorcami spotykam się z opinią, że treść omawianej ustawy (przy uwzględnieniu zaprezentowanej powyżej jej wykładni) nie pozostaje w pełnej zgodności z dyspozycją art. 11A.1.a VI dyrektywy UE. W przekonaniu przedsiębiorców, konfrontując treść art. 29 ust. 10 ustawy z treścią angielskiej wersji wskazanego przepisu dyrektywy dojść można do wniosku, iż przepisy te w sposób znaczący się różnią.    Po pierwsze, polski ustawodawca pominął jeden z elementów definiujących podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług w dyrektywie (mowa tutaj o ˝cenie nabycia towarów podobnych˝).    Po drugie, w ramach polskiej ustawy poprzez użycie liczby pojedynczej zwrot ˝określony w momencie dostawy tych towarów˝ odnoszony jest wyłącznie do kosztu wytworzenia, podczas gdy w VI dyrektywie odnoszony jest do wszystkich kryteriów wyznaczających wysokości podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług (ceny nabycia towaru, ceny nabycia towarów podobnych i wreszcie do kosztu wytworzenia). Powyższe z kolei nadaje przepisowi VI dyrektywy całkowicie odmienną treść niż ta, która określona została w art. 29 ust. 10 polskiej ustawy o podatku od towarów i usług.    Zdaniem przedsiębiorców, z którym całkowicie się zgadzam, opodatkowanie darowizn zamortyzowanych w całości lub w znacznej części środków trwałych według ich ceny historycznej całkowicie przekreśla racjonalność ekonomiczną dokonania darowizny przez podatnika. Pozbawia to tym samym szereg placówek prowadzących działalność pożytku publicznego możliwości pozyskiwania różnego rodzaju darów rzeczowych (chociażby komputerów) zbędnych już przedsiębiorcom, a przydatnych z punktu widzenia działalności tych placówek.    Mając na uwadze powyższe opinie, interpeluję do Pana Ministra o wyjaśnienie:    1. Jak mają zachowywać się i jakie przepisy stosować polscy podatnicy podatku od towarów i usług dokonujący darowizny towarów?    2. Czy Ministerstwo Finansów przewiduje ewentualnie możliwość wprowadzenia zaniechania poboru podatku od towarów i usług należnego w związku dokonywanymi darowiznami towarów?    Z poważaniem    Poseł Grzegorz Gruszka    Bydgoszcz, dnia 20 czerwca 2005 r.