Debaty sejmoweVIII Kadencja

Interpelacja w sprawie planowanego przez Zakład Przewozów Regionalnych PKP sp. z o.o. w Warszawie odwołania kursów 97 pociągów regionalnych na terenie woj. podkarpackiego

   Szanowny Panie Ministrze! W związku z wystąpieniem wojewody podkarpackiego do prezesa Zarządu PKP SA w Warszawie w sprawie planowanego odwołania kursowania 97 pociągów regionalnych na terenie woj. podkarpackiego, zwracam się do pana ministra o spowodowanie dokonania ponownej szczegółowej analizy skutków ekonomicznych i społeczno-politycznych wprowadzanych ograniczeń w kursowaniu pociągów.    Uzasadnienie:    1. Część planowanych do odwołania połączeń stanowią pociągi międzynarodowe, realizujące przewozy pasażerskie z Ukrainą i Słowacją na podstawie umów dwustronnych. Zawieszenie kursowania tych pociągów może mieć niekorzystny wpływ na dalszą współpracę transgraniczną z tymi krajami, stanowiącą jeden z filarów rozwoju naszego województwa.    2. Powstaną znaczne utrudnienia w dojazdach do pracy i szkół, zanim pojawią się nowi przewoźnicy. Przyczyni się to do powiększenia ubóstwa wielu rodzin w naszym regionie. Ponadto w przypadku całkowitego wycofania kursowania pociągów na istniejących liniach kolejowych zjawisko odpływu pasażerów na rzecz innych przewoźników może mieć charakter nieodwracalny.    3. W ostatnim czasie w celu poprawienia rentowności kolejowych przewozów regionalnych podjęte zostały następujące działania:    a) podpisana została umowa na dostawę autobusów szynowych - termin dostawy 1 grudnia 2003 r. Na ten cel przeznaczone zostały w budżecie znaczne środki finansowe. Zawieszanie w chwili obecnej kursowania pociągów na liniach, gdzie planowane jest docelowo uruchomienie komunikacji z wykorzystaniem autobusów szynowych, stawia pod znakiem zapytania rentowność tego przedsięwzięcia, z uwagi na trwałą utratę z chwilą wprowadzenia ograniczeń w kursowaniu pociągów części potencjalnych pasażerów;    b) prowadzone są obecnie negocjacje z jednostkami samorządu terytorialnego z terenu Podkarpacia, mające na celu dofinansowanie pasażerskich przewozów regionalnych.    Stąd zasadne jest wprowadzenie na obecnym etapie bardziej elastycznej polityki związanej ze stopniowym zawieszaniem pociągów, poprawą rentowności przewozów i cen biletów na przejazdy kolejowe.    Jestem głęboko przekonana, że przed podjęciem tak znaczącej w skutkach decyzji, pociągającej za sobą odwołanie kursowania znacznej ilości pociągów i praktyczną likwidację kursowania pociągów pasażerskich na wielu liniach, konieczne jest wcześniejsze wypracowanie spójnej i jednolitej polityki transportowej z udziałem wielu zainteresowanych stron.    W unormowaniach prawnych krajów Unii Europejskiej kolejnictwo z uwagi na swe walory ekologiczne jest chronioną dziedziną transportu publicznego, szczególnie jeśli chodzi o regiony atrakcyjne turystycznie, jakim w Polsce są Bieszczady. Działania polegające na marginalizacji tego sektora transportu spowodują w przyszłości nasilenie się niekorzystnych zjawisk nie tylko w dziedzinie infrastruktury i ochrony środowiska, lecz również powstanie określonych barier w rozwoju innych sektorów gospodarki. Skutki raz podjętej tego typu decyzji będą odczuwalne w przyszłości przez wiele lat.    W interesie ogólnospołecznym powinniśmy dołożyć wszelkich możliwych starań, aby osiągnąć w krótkim czasie stopniowy wzrost znaczenia przewozów kolejowych.    Jednocześnie proszę o udzielenie odpowiedzi na następujące zagadnienia:    Decyzje o likwidacji połączeń podjęto niejako automatycznie, kierując się wartością wskaźnika pokrycia kosztów przychodów. W ten sposób zlikwidowano połączenie poniżej wartości wskaźnika 30%, co w praktyce oznacza na przykład likwidację wszystkich połączeń (4 pary) Stalowa Wola - Lublin. Nie dokonano w ogóle analizy, co oznaczałaby likwidacja 3 lub 2 par połączeń dla poprawy tego wskaźnika? Takie decyzje, odcinające dostęp szeregu miejscowości do transportu kolejowego, mogą tylko spowodować ich degenerację. Czy zatem likwidacja wszystkich połączeń pomiędzy niektórymi miejscowościami, a w związku z tym i linii kolejowych, to jedyne możliwe rozwiązanie?    Jakie inwestycje, na przykład w autobusy szynowe, zamierza się podjąć, aby niektóre połączenia były efektywniejsze?    Czy rok 2003 jest ostatnim tak trudnym rokiem? Jakie są plany na rok 2004 i lata następne?    Z poważaniem    Poseł Joanna Grobel-Proszowska    Warszawa, dnia 14 marca 2003 r.